آذرقلم
تاریخ : 15. فروردين 1395 - 8:35   |   کد مطلب: 2158
تعطیلات نسبتا طولانی عید نوروز هم به پایان رسید و مردم ایران بعد از دو هفته تعطیلی و گشت و گذار و عیددیدنی و خستگی، از ۱۴ فروردین کوفته و خواب آلود به سر کار و تحصیل خود بازگشتند.

تعطیلات نسبتا طولانی عید نوروز هم به پایان رسید و مردم ایران بعد از دو هفته تعطیلی و گشت و گذار و عیددیدنی و خستگی، از ۱۴ فروردین کوفته و خواب آلود به سر کار و تحصیل خود بازگشتند.

به گزارش گلشن راز به نقل از آذرقلم، در این حال و اوضاع، احوال بعد از عید را با خوانش دو قطعه شعر از زنده یاد آرش آزاد مرور می کنیم:

شعر ملمع: بودا بایرامیمیز

ایندی کی، آیلیق دا، بایراملیق دا اولموش ناپدید

«ابر آزادی بر آمد، باد نوروزی وزید»

 

بعضی لر پالتار آلانمیر، بعضی لرده سویله ییر:

«وجه مِی می خواهم و مطرب. – که می گوید رسید»؟

 

بیر تزه ائولنمیش اوغلان، ایندی اولسا کارمند

«بار عشق و مفلسی را هر دو می باید کشید»!

 

بورنونا ائتدی عمل آرواد، داها پول قالماییب

«باده و گل از بهای خرقه می باید خرید»

 

بیلمیره م هاردان تاپیب اوغلان تاراققا بیر چووال

«از کریمی گوییا در گوشه ای بویی شنید»!

 

دوز اوچ هفته، هر گئجه بس کی تاراققا پارتلامیش

«من همی کردم دعا و صبح صادق می دمید»!

 

«پول»- دئییب، هئی چکدیلر محکم یاخامدان، جیردیلار

«جامه ای در نیکنامی نیز می باید درید»!

 

آی خانیم! سن وار- یوخو  وئردین بوتون باش رنگینه

«این تطاول کز سرِ زلف تو دیدم من، که دید»؟!

 

بیلمیره م «آرش» نه لر چکمیش بو بایرام آخشامی

«این قَدَر دانم که از شعرِ ترشی خون می چکید»

 

«تیر عاشق کش ندانم بر دل «حافظ» که زد»

مئیوه بیزدن یئی لره چاتمیش، اونا بیر بوش سبد!

 

بایرام‌دان سوْنرانین احوالاتی!

شعر طنز حمید آرش آزاد

بو ایل قار آلتدادا قالسا بیزیم بو عید سعید

«رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید»

 

ائوین کرایه‌سینی گؤرمور آیلیغیم، دئییره‌م:

«وظیفه گر برسد، مصرفش گل است و نبید»!

 

گؤروب آری- کپه‌نک چوْخ چوْخ شولوق سالیب باغدا

«فغان فتاد به بلبل،- نقابِ گل که کشید؟!»

 

اصول رعایت اوْلور باغ‌دا، اوْلمایین نگران

«به گرد عارضِ بُستان، خط بنفشه دمید»

 

یقین‌کی، بیزکیمی بیر کارمندایمیش، پولسوز

«هر آن که سیبِ زنخدانِ شاهدی نگزید»

 

علف دویونله‌مه‌ین «سیزده»ده، یار تاپماز

«به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید»!

 

گئده‌نده ائلچی‌لیگه، قوْی آنان‌دا گلسین، اوْغول!

«که گم شد آن که در این ره به رهبری نرسید»

 

خیال ائتمه‌کی، چوْخ آزدیر ائولی‌لیک خطری

«که پیشِ آهویِ این دشت، شیرِ نر بدوید»!

 

باهارین ایلک‌ آیی، پولسوز گؤزونده، چوْخ اوزانار

«که نیست بادیه‌ی عشق را کرانه پدید»

 

نه بوْرج وئریر بیزه دوستلار، نه نسیه اصناف‌لار

«مگر نسیمِ مروّت در این چمن نوزید؟!»

 

ساتیلدی هر زادیم، اگنیمده کؤهنه شالوار وار

«که پیرِ باده‌ فروشش به جرعه‌ای نخرید»

 

دئیه‌نده: «پولسوز اوْلور شاعر آی داداش! اینانین

«که رفت موسم و، «حافظ» هنوز مِی نچشید»!

 

«شراب نوش کن و جامِ زر به «حافظ» بخش»

بئله کرامتی، «آرش» ائده‌ر کاغیذلارا نقش

 

مخاطبین محترم

۱) گلشن راز، نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .
۵) در صورت وارد کردن ایمیل خود ، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید .

دیدگاه شما

آخرین عناوین سایت